Zabawa w chowanego

Cele:

- rozwijanie mowy; wyjaśnienie znaczenia barwy ochronnej dla zwierząt;

- rozwijanie zdolności skupienia uwagi i słuchania ze zrozumieniem;

- rozwijanie poczucia rytmu;

- reagowanie na ustalone hasła i sygnały muzyczne;

 

Witajcie po weekendzie,

Dzisiaj zaczynamy nowy tydzień zabawy a wraz z nim nowy temat. W tym tygodniu będziemy rozmawiali o majowej łące. Utrwalimy sobie nazwy zwierząt, które są jej mieszkańcami, poznamy rośliny, które tworzą łąkę. Mamy nadzieję, że pogłębi to wasze zainteresowanie przyrodą.

 1.      „Odgłosy na łące” – zabawa dźwiękonaśladowcza.

Rodzic przeczyta wam wierszyk , a wy spróbujcie zilustrować go ruchem według własnego pomysłu. W odpowiednich momentach wypowiadajcie wyrazy dźwiękonaśladowcze, np. tup, tup, tup; fru, fru, fru; itd.

 

„Odgłosy na łące”     Joanna Wołoch

 

Na łąkę idą dzieci – tup, tup, tup.

Wysoko motyl leci – fru, fru, fru.

Pszczółka nektar zbiera – bzy, bzy, bzy.

Gąsienica listek zżera – mniam, mniam, mniam.

Pasikonik podskakuje żwawo – hop, hop, hop.

Biedronka wszystkim bije brawo – klap, klap, klap.

 2.      „Zabawa w chowanego” – słuchanie opowiadania Małgorzaty Strękowskiej – Zaremby.

Przygotujcie książkę. Otwórzcie ją na stronie 74 – 75 i posłuchajcie opowiadania.

 

Za lasem płynie strumyk, za strumykiem rozpościera się łąka, na łące rosną zielona trawa

i stokrotki o biało-żółtych kwiatach. I jeszcze wiele innych kolorowych kwiatów i zielonych roślin.

Pewnego dnia biedronka, żabka, konik polny i motyl cytrynek bawili się na łące w chowanego.

– Jeden, dwa, trzy... – mała biedroneczka odliczyła do dziesięciu i rozejrzała się dookoła. –

Zaraz was znajdę – zawołała, pewna siebie.

Po chwili wykrzyknęła radośnie: – Widzę cię, żabko! Siedzisz pod liściem mlecza!

Biedronka sfrunęła na liść i zajrzała pod spód.

Coś takiego! Żabki tam nie było. Wszędzie tylko zielone źdźbła trawy i liście roślin łąkowych  tak samo zielone jak żabka.

„To nie ten liść” – pomyślała i przeniosła się na sąsiedni, a potem na kolejny.

O! Coś zielonego mignęło jej przed oczami! Biedronka rozpostarła małe skrzydełka. – Mam

cię, koniku polny! Siedzisz między koniczynkami! Widzę cię! Zaraz będziesz zaklepany – ucieszyła się z odkrycia.

– I hop! – biedroneczka usiadła na listku koniczyny.

„Znowu nic?” – nie mogła się nadziwić, że pośród zieleni nie ma nawet śladu konika polnego. – Zdawało mi się – westchnęła, jednak już po chwili uśmiechnęła się szeroko. „Cytrynka na

pewno znajdę. Jest większy od konika polnego i ruchliwszy od żabki” – pomyślała.

Wzbiła się w górę, żeby objąć wzrokiem całą łąkę. Żółty kolor przyciągnął jej uwagę.

– Jest! Widzę cię, motylku!

Już po chwili siedziała na płatku stokrotki. Jednak to był tylko kwiat, a dookoła – tysiące

podobnych. Czy któryś z nich był motylem cytrynkiem? Z pewnością nie.

– Żabka, konik polny i motylek poszli sobie, a mnie zostawili – powiedziała rozczarowana

biedronka. Zrobiło się jej bardzo przykro, że przyjaciele tak z nią postąpili.

– Mylisz się, biedroneczko – odezwał się mądry ślimak. – Twoi przyjaciele wciąż są na łące.

Trudno znaleźć zieloną żabkę i zielonego konika polnego pośród zielonej trawy. Niełatwo też

wypatrzyć  żółtego motyla, gdy łąka żółci się od kwiatów. Tak jednak powinno być. Barwa chroni twoich przyjaciół przed niebezpieczeństwem. Ci, którzy na nich polują, mają wielki kłopot z odróżnieniem motyla od kwiatka albo konika polnego czy żabki od zielonych liści.

– To prawda – z zieleni wyskoczyli roześmiani przyjaciele biedronki: żabka i konik polny.

– Najprawdziwsza prawda – potwierdził motylek cytrynek i wyfrunął z kępy żółtych jaskrów. – Nie przejmuj się, biedroneczko, że nas nie znalazłaś. Teraz ja będę szukał. Ukryj się dobrze. Żabka i konik polny też.

Biedronka ucieszyła się z takiej zamiany. Ale gdzie znaleźć kryjówkę? Dookoła tyle zieleni.

Czerwona biedronka w czarne kropki będzie widoczna z daleka.

Szczęśliwie brzegiem rzeki szła uśmiechnięta od ucha do ucha Ada. Usiadła na skraju łąki,

żeby odpocząć. Miała na sobie czerwone spodenki w czarne kropeczki.

Biedroneczka aż wstrzymała oddech z zachwytu. – Lecę – powiedziała sobie. Skrzydełka, choć

małe, poniosły ją na skraj łąki. Usiadła leciutko na pięknych spodniach dziewczynki i... znikła.

A może wciąż tam siedzi. Jak myślicie?

• Rozmowa na temat opowiadania.

− W co bawili się: żabka, konik polny, biedronka i motylek cytrynek?

− Dlaczego biedronka nie mogła odnaleźć przyjaciół?

− Co to jest barwa ochronna?

Czy wiecie, że ubarwienie ochronne czy maskujące polega na upodobnieniu się barwą ciała do środowiska życia danego zwierzęcia. Ubarwienie ochronne jest rozpowszechnione wśród zwierząt, takich jak niedźwiedź polarny, pasikonik, rzekotka drzewna.

 3.      „Wiosenna ćwiczenia” – zabawa ruchowa.

W linku poniżej ukryło się wiele ćwiczeń ruchowych. Wspólnie z rodzicem lub starszym rodzeństwem wybierzcie kilka z nich i je wykonajcie. Zobaczycie, jak duży zapas energii dały wam te ćwiczenia. Na pewno wystarczy jej do końca dnia. 

https://www.youtube.com/watch?v=rwqMzHX4E_M

 4.      „Łąka” – zabawa dydaktyczna.

Zapraszamy was teraz do zabawy, która pomoże wam utrwalić wiadomości dotyczące łąki, a konkretnie tego, co możemy na niej znaleźć. Miłej zabawy.

https://wordwall.net/pl/resource/2158314/%C5%82%C4%85ka

 5.      „Wiosna” – aktywne słuchanie muzyki Antonia Vivaldiego „Cztery pory roku”.

Przygotujcie sobie dwa dość długie paski bibuły. W jedną rękę weźcie jeden pasek, a w drugą drugi. Wyobraźcie sobie, że jesteście teraz wiosennym wiatrem, który pojawił się nad majową łąką. Będziecie ilustrować muzykę ruchem. Zwróćcie uwagę na zmianę tonacji (raz głośniej, raz trochę ciszej). Możecie poruszać się szybciej lub wolniej, możecie wykonywać obroty. Wszystko zależy od tego, jak będziecie odczuwali muzykę. Do zabawy tej zaproście wszystkich domowników. Możecie tańczyć wszyscy jednocześnie lub każdy po kolei. Przekonacie się, jak taki taniec pomaga się zrelaksować.

Zobaczcie, jak odczuły muzykę dzieci w innym przedszkolu. Może to was zainspiruje.

https://www.youtube.com/watch?v=IB4sBXb0nJk

W  linku poniżej znajdziecie utwór do tańca:

"WIOSNA" ANTONIO VIVALDI

 

Dziękujemy za wspólną zabawę.

Pozdrawiamy was wirtualnie

Pani Ela i pani Agnieszka